Symboliek op joodse ex-librissen ... / Ze'ev Bar, In: Misjpoge, vol. 16(2003), nr. 2, p. 40-47
Joseph Melkman (Amsterdam, 2 april 1914 - Israel, 20 februari 2009), zoon van Abraham Melkman (1880-1943) en Duifina Melkman-Bloemendal (1879-1943), was gehuwd met Fré Melkman-de Paauw. Hij promoveerde in 1951 aan de Universiteit van Amsterdam, was hoofdredacteur Nieuw Isr. Weekblad (1948-1957), en later o.a. directeur van Yad Vashem (1957-1960). Vader van Awraham (1941) en Dan Michman (1957). Publiceerde vanaf 1932.
'Men mag wederom fotografeeren' : oorlogsfoto's va ... / Rene Kok, In: Historisch Nieuwsblad, vol. 12(2003), nr. 3, p. 42-46
Joods Journaal, vol. (2003), nr. 23, p. 4-146
Historisch Nieuwsblad, vol. 12(2003), nr. 3, p. 42-46
[Nederlandse namen en onderwerpen in diverse artikelen van dit nummer (23]
Leon Elias Kratzenstein (Hameln, 21 oktober 1906 - Sobibor, 23 juli 1943) was bekend onder zijn kunstenaarsnaam Léon Holman. Op de Middelbare Joodse Kunstnijverheidsschool gaf hij les in grafiek, illustratie en houtsneden.
Liberaal jodendom : de geschiedenis van een toekomst
Eibergen Santhagens-Waller, Catharina P.S.
'Men mag wederom fotografeeren' : oorlogsfoto's van amateurs
Het 'Polizeiliches Durchgangslager Amersfoort' zoals kamp Amersfoort officieel heette, was niet alleen een doorgangskamp, maar ook een werkkamp en zeker een strafkamp. Er hebben tussen 1941 en 1945 ruim 35.000 gevangenen gezeten. Er zijn enkele tienallen joden vermoord, onder wie de schrijver A.S. de Leeuw, de Amsterdamse wethouder S.R. de Miranda, de jurist Mr. E.B. Asscher. Bijna 800 joden zijn vanuit Amersfoort naar Mauthausen gestuurd, enkele honderden joden naar Westerbork.
Michel de Klerk (Amsterdam, 24 november 1884 - Amsterdam, 24 november 1923) was architect, interieurontwerper en schilderde.
Lea de Klerk-Jessurun (Amsterdam, 16 juni 1881 - Auschwitz, 19 november 1942) was getrouwd met architect Michel de Klerk, die op 39-jarige leeftijd in 1923 overleed. Het echtpaar kreeg een zoon Joost (geboren 12 april 1915) en een zoon Edo (Amsterdam, 9 mei 1918 - Sobibor, 2 april 1943).
Leonard Jehoeda ('Leo') Pinkhof (Amsterdam, 19 juni 1898 - Sobibor, 23 juli 1943) was beeldend kunstenaar. Van 1922 tot zijn gedwongen ontslag in 1941 was hij als docent verbonden aan de ambachtschool in Den Helder.
Albert Pieter Hahn (Groningen 17-3-1877 - Watergraafsmeer 3-8-1918), politiek tekenaar.
Kamp Amersfoort ... / Geraldien von Frijtag Drabbe Künzel, Amsterdam : Mets & Schilt, 2003
Nathan Judels (1815-1903) : komiek, musicus en ondernemers (deel 2)
Mozes ('Max')Heiman (1917-1987), zoon van Isaac Gans (directeur van de Joodse Invalide), trouwde in 1942 met Jenny Premsela (1919-2014). Hij kwam net voor de oorlog in de firma Premsela & Hamburger, het juwelier-antiquairbedrijf, opgericht in 1823 en sinds 1952 gevestigd aan het Rokin in Amsterdam. In de Tweede Wereldoorlog vluchtte Gans naar Zwitserland. Na de oorlog bouwde het echtpaar het bedrijf opnieuw op. Gans bekleedde bestuursfuncties in de NIHS en het NIK, en werkte hij vanaf 1950 als redacteur voor het Nieuw Israelietisch Weekblad, waarvan hij van 1957 tot 1967 hoofdredacteur was. Hij verzamelde een grote collectie judaica, die als collectie Gans boven de zaak op het Rokin werd ondergebracht. In 1971 verscheen zijn 'Memorboek, platenatlas van het leven der joden in Nederland'. Gans werd in 1976 benoemd tot buitengewoon hoogleraar in de geschiedenis van de joden in Nederland na 1900, aan de Universiteit van Leiden.
Sam Colthof (1911-1997) was schoolhoofd van Rosj Pina van 1963 tot 1977. Na zijn pensionering ging hij met zijn vrouw op alija en werd voorzitter van de afdeling Jeruzalem van de Irgoen Olei Holland.
Nathan Judels (1815-1903) : komiek, musicus en ond ... / Ko Sturkop, In: Misjpoge, vol. 16(2003), nr. 2, p. 33-39
'Het Waterlooplein is mijn tweede huiskamer' : het ... / Eva Potters, In: Ons Amsterdam, vol. 55(2003), nr. 4, p. 152-156
Alice Horodisch-Garman (Berlijn, 31 oktober 1905 - Amstelveen, 12 december 1984), geboren als Alice Garnmann, was de dochter van Nathan Garnmann en Sarah Lendt. Ze trouwde in 1934 met Abraham Horodisch. Later noemde zij zich ook Garman.
Liberaal jodendom : de geschiedenis van een toekom ... / Anat Harel, In: Levend Joods Geloof, vol. 49(2003), nr. 4, p. 18-19
Henri Polak (Amsterdam, 22 februari 1868 - Laren, 18 februari 1943), opgeleid tot briljantslijper, was vanaf 20-jarige leeftijd betrokken bij de socialistische beweging. Hij was lid van de SDB en de SDAP en was mede-oprichter van de ANDB (Algemene Nederlandse Diamantbewerkersbond), waar hij jarenlang voorzitter van is geweest.
Henriëtte Boas (Amsterdam, 1911 – Badhoevedorp, 27 juni 2001) was een Nederlands classicus en publiciste. Zij groeide op in de Den Texstraat, in Amsterdam. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte ze als omroepster bij de BBC in Londen. Boas was tientallen jaren actief als schrijfster van ingezonden stukken waarin ze de verkeerde weergave van feiten in kranten corrigeerde. In de Weinreb-affaire behoorde zij tot de tegenstanders van Friedrich Weinreb en diens verdedigers Renate Rubinstein en Aad Nuis. Tot op hoge leeftijd reisde ze heen en weer tussen haar woonplaats Badhoevedorp en bibliotheken en boekhandels in Amsterdam. Boas overleed op 89-jarige leeftijd na een val in haar woning.
Abraham Geiger (Frankfurt am main, 24 mei 1810 - Berlijn, 23 oktober 1874), Duits rabbijn en wetenschapper, leidende figuur in de oprichting van d reform beweging.
Sam de Wolff (1878-1960), Sam de Wolff (Sneek, 13 augustus 1878 - Amsterdam, 24 november 1960), was lid van de Joods Socialistische Beweging, voorloper van de Nederlandse afdeling van de Poalei Zion.
Appie Drielsma, geboren 3-11-1937, Maastricht. Overleden 6-7-2014 te Maastricht. Werkzame periode: vanaf 1963.
'Het Waterlooplein is mijn tweede huiskamer' : het Amsterdam van Frans Pointl
Gerard Polak (Amsterdam, 8 april 1912 - Jeruzalem, 18 november 2004), zoon van Jacob en Elsje Polak-van Praag en getrouwd met Johanna S. (Han) Speijer, was advocaat. Hij tekende ook en deed in zijn studietijd aan cabaret. Hij was vanaf 1938 secretaris van het Comité voor Joodsche Vluchtelingen. Vanaf juli 1942 werkte voor de Centrale Voorlichtingsdienst van de Joodse Raad. In september 1943 dook hij onder. Hij was na de oorlog zeer actief in joodse besturen: lid van de kerkeraad van de NIHS, lid van de CC van het NIK en van de PC (1949-1958), voorzitter loge Hillel van B’nai B'rith, voorzitter Mizrachi (sinds 1948). Hij was werkzaam bij Le-ezrath Hajeled (vanaf 1958 voorzitter), voorzitter van de Gefusioneerde Joodse Instellingen voor Kinderbescherming ('De Fusie', tot 1969), bestuurder JMW. In 1969 kreeg hij de koninklijke onderscheiding van Officier in de Orde van Oranje Nassau. Hij ging in 1970 op aliya (Jeruzalem) en werd in Israël belangenbehartiger voor de WUV en hoofd van het WUV-kantoor (tot 1982).
[Nederlandse namen en onderwerpen in diverse artik ... In: Joods Journaal, vol. (2003), nr. 23, p. 4-146
Samson Raphael Hirsch (geboren in 1808 in Hamburg) was een Duitse orthodoxe rabbijn, vooral bekend als de intellectuele stichter van de Tora im Derech Erets-school van het hedendaags orthodoxe jodendom: de Tora gecombineerd met de gewoonten van het land (waar men woont). Hierin spelen wetenschap en cultuur een grote rol. Zijn filosofie, die soms neo-orthodox wordt genoemd , heeft grote invloed gehad op de ontwikkeling van het orthodoxe jodendom. Hij stierf in Frankfurt am Main in 1888.
Philip van Praag (Sr.) (Amsterdam, 31 mei 1887- Auschwitz, 12 oktober 1942) was van oorsprong plateelschilder en legde zich later toe op grafisch werk. Hij vervaardigde veel ex-librissen en werkte in opdracht van de S.D.A.P. waar hij en zijn vrouw actieve leden van waren. In Deventer was hij bovendien secretaris van het Instituut voor Arbeidersontwikkeling. Hij was de vader van Philip van Praag (1914-2000), die professor in de demografie in België zou worden en nog twee andere kinderen, die de oorlog niet overleefden.
Jacques Lobstein (Borculo, 23 september 1883 - Tröbitz, 7 mei 1945), was geneesheer-directeur van het Apeldoornse Bos vanaf 1936. Hij was al sinds de oprichting van het A.B., in 1909, bij de instelling werkzaam.
Levend Joods Geloof, vol. 49(2003), nr. 4, p. 18-19
David Cohen (Deventer, 31 december 1882) werd geboren als zoon van de koopman en makelaar Hartog (Herman) Cohen en Rebecca van Essen. Hij zette zich al jong in voor joodse vluchtelingen. Vanaf 1924 was hij hoogleraar oude geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Hij bekleedde diverse bestuursfuncties, was lid van de Nederlandse Zionistenbond, en secretaris van de Commissie voor Bijzondere Joodse Belangen. In 1941 werden hij en Abraham Asscher benoemd tot voorzitters van de Joodse Raad. Na opheffing van de Raad in september 1943 volgde deportatie naar Theresienstadt. Na de oorlog werden Asscher en Cohen veroordeeld door de Joodse Ereraad, vanwege hun medeplichtigheid aan wat gebeurd was met Nederlandse joden. Zij mochten geen joodse functies of ambten meer vervullen. In 1947 werden Asscher en Cohen op last van het Bijzonder Gerechtshof gearresteerd. Na een maand werden zij zonder proces vrijgelaten. In 1951 werd definitief van strafvervolging afgezien 'op gronden aan het algemeen belang ontleend'. Cohen overleed in 1967. De discussies over de verantwoordelijkheid en schuldvraag van de voorzitters van de Joodse Raad zijn sindsdien niet opgehouden.