Hamminga-Zuiderweg, Geerdina Lammechina (1877)
Regina Tannenberg-Rindsberg (Nürnberg, 26 juni 1906 - Sobibor, 9 juli 1943)
Correspondentie A t/m P (deel I) voornamelijk handelend over restitutie en 'Wiedergutmachung', uit de nalatenschap van Ruben Cohn, 1943-1952
Frieda Ella Cohn-Kornetzky werd op 29 maart 1899 in Gut Abscherninken, Oostpruisen geboren. In 1920 verhuisde ze naar Berlijn waar ze ging werken als apothekersassistente. Op 3 augustus 1926 trouwde ze met Ruben Cohn in Berlijn-Schöneberg. In hetzelfde jaar ging ze over naar het Jodendom en werd lid van de Joodse Gemeente in Berlijn. Ruben Cohn emigreerde 8 maart 1933 naar Amsterdam, zij voegde zich bij hem op 13 juni 1933. Beiden werd de Duitse nationaliteit ontnomen in 1938 en waren zij dus statenloos. Frieda Cohn zette zich in voor haar Joodse vrienden, zorgde voor levensmiddelen e.d. Door verraad werd ze in mei 1942 opgepakt, verhoord en onder voorwaarden vrijgelaten. Voordat ze haar opnieuw konden arresteren, was ze ondergedoken bij het echtpaar Tjarko en Geerdina Hamminga op Ruysdaelstraat 26-III. Ze kreeg hier ondersteuning van het Nationaal Steun Fonds (NSF).
Ruben (Robert) Cohn (Hamburg 13 juni 1883 - Amsterdam 2 januari 1953) was de zoon van Herz Cohn en Johanna Ehrmann. Na hem werd in 1886 nog een broer Julius en in 1887 nog een broer Bernard geboren. Op 3 augustus 1926 trouwde hij in Berlijn met Frieda Ella Kornetzky. Voor Ruben was dit zijn derde huwelijk. Hij overleefde de oorlog door onder te duiken.
Max Alfred Herz (Frankfurt am Main, 21 mei 1882 - Auschwitz, 5 februari 1943)
American Jewish Joint Distribution Comm.
Tannenberg-Rindsberg, Regina (1906-1943)
Manfred Lewinsohn (Hamburg, 19 februari 1912 - Extern kommando Weimar, 14 maart 1945)
Geerdina Lammechina Hamminga-Zuiderweg (Veendam, 2 juni 1877)
De Brinkgeven is een psychiatrische inrichting te Deventer.
Arthur Tannenberg (Schenklengsfeld, 5 oktober 1900 - Sobibor, 9 juli 1943)
Julius Cohn (Hamburg, 23 septermber 1896 - Minsk, 1941), werd op 8 november 1941 naar Minsk gedeporteerd.
Veel brieven gaan over restitutie en 'Wiedergutmachung'. Ruben Cohn hield zich bezig met het indienen van schadeclaims voor diverse personen. --- Inhoud o.a.: --- 1. Brief van Ruben Cohn aan Allgemeine Wochenzeitung waarin hij meedeelt terug te willen keren naar Hamburg na 19 jaar in Nederland te hebben gewoond --- 2. Brieven van M. Birnbaum uit Sao Paulo (1947-49) met allerlei namen, overlevenden in Saalfeld/Oostpruisen en mededelingen ook wat betreft de oorlog --- 3. Brief van R. Cohn aan Jenny Cassel in New York (1952) inzake overlijdensbericht van haar echtgenoot --- 4. Brief uit Haifa van M. Lewinsohn waarin het ook gaat over een som geld die in bewaring is gegeven in de oorlog door tandarts Richard Lewinsohn aan een dame van een stoffenzaak, Jansen van Nierop, in de Dorpstraat te Hillegersberg --- 5. Brieven van en aan Bernhard Cohn, broer van Ruben, en zijn vrouw Dina Cohn, waaronder een brief waarin Ruben Cohn Hamburg in november 1950 beschrijft, ook hun geboortehuis bestaat niet meer, tevens een indruk van het Joodse leven --- 6. Briefkaart uit Westerbork, 28 januari 1943, van Max Alfred Herz, barak 69 aan Frieda Cohn-Kornetzky (* tekst in Sütterlin laten vertalen in hedendaags Duits door Sütterlinstube Hamburg en bijgevoegd) --- 7. Beschrijving van de gezondheidstoestand van Ruben Cohn i.v.m. aanvraag Wiedergutmachung --- 8. Beschrijving van aanvragen voor Wiedergutmachung/Entschädigung voor vijf personen: Frieda Ella Cohn-Kornetzky, Heinz Cohen, Pinchas Goldfaijn (artiestennaam Paul Godwin), Frieda Goldfaijn-Godwin-Mau (geb. 1901) en Ruben Cohn --- 9. Onder aan brief van Bertel Neuhaus uit San Francisco staat de naam van haar broer met gezin vermeld: Arthur Tannenberg, Regina Tannenberg-Rindsberg en Hans Jack Tannenberg, die voor hun deportatie op de Zuider Amstellaan 20 woonden. Alle drie zijn op 9 juli 1943 in Sobibor vermoord. Arthur Tannenberg had een handel in schrijfwaren (vanaf 1935), deze firma werd op 15 september 1942 geliquideerd (Omnia Treuhandgesellschaft). --- 10. Artikel "De IG Farben (Bayer, Hoechst, Agfa, Behring, etc.) en wij", samengesteld door dr. A.J.W. Kaas, H.H. van der Molen, J.H. Renken (12 pagina's) ---
D016847: Correspondentie A t/m P (deel I) voornamelijk handelend over restitutie en 'Wiedergutmachung', uit de nalatenschap van R [...]
Westerbork was het grootse 'doorgangskamp' in Nederland, gelegen in Drenthe. Van de ruim 107.000 joden die naar de concentratiekampen zijn gedeporteerd, kwamen de meesten eerst in Westerbork terecht. Er zijn vanuit Westerbork 93 treinen, met gemiddeld ruim 1000 mensen per trein, naar de vernietigingskampen vertrokken. De meeste daarvan naar Auschwitz en Sobibor, waar respectievelijk 56.000 en 35.000 joden uit Nederland de dood vonden. Bijna 200 joden zijn in Westerbork gestorven. Het kamp was in de jaren dertig door de Nederlandse regering opgezet als vluchtelingenkamp voor Duitse joden. 'Centraal Vluchtelingenkamp' heette het begin 1940, en er huisden zo'n 750 Duitse joden. Op 12 april 1945 werd het kamp bevrijd. Tot 18 juli verbleven er nog joden in het kamp.
Hans Jack Tannenberg (Amsterdam, 16 juli 1934 - Sobibor, 9 juli 1943)
Paula Cohn-Goldberg (Melsungen, 20 februari 1896 - Minsk, 1941) werd op 8 november 1941 naar Minsk gedeporteerd, met haar echtgenoot Julius Cohn (1886-1941)
Meno Lissauer & Cie.ofwel Eisen- und Metallgesellschaft Meno Lissauer & Cie., was gevestigd in Keulen.
Paul Godwin (Sosnowiecz, 28 maart 1902 - Driebergen, 9 december 1982) was violist. ---
Richard Lewinsohn (Hamburg, 16 februari 1915 - Auschwitz, 30 september 1942)